Als meisje van acht wist ik het zeker: ik moést die mooie doos met Lego hebben. Dan zou ik gelukkig worden. Later kwamen er andere dingen voor in de plaats: als puber moést ik naar dat leuke feestje. Dan zou ik gelukkig worden. Nog later kreeg ik in mijn eerste baan en werkte ik hard. Want ik wist zeker: dan zou ik gelukkig worden.

Als het gaat om je gelukkig voelen, denken we vaak over voorwaarden: dingen we eerst moeten hebben, zoals meer geld, die leuke partner of dat mooie huis. Of we denken over dingen die we eerst moeten doen, zoals harder werken, elke dag aan die goede gewoonte vasthouden of iets nieuws leren in die belangrijke training. Maar is dat wel zo? Hangt geluk samen met wat we hebben of doen?

Lees meer

Ik zit achter mijn laptop, mijn vingers vliegen over het toetsenbord. Ik hoor mezelf denken: nog even snel dat mailtje afmaken, zodat ik straks… Dan schrik ik op. Ik ben er wéér ingetrapt. In de hard-werken-valkuil.

Hard werken doen we allemaal. Sterker nog: we doen het vaak een groot deel van onze dag. Als we hard werken, houden we onszelf voor dat we nu eventjes heel druk zijn, even moeten ploeteren, zweten, zwoegen. Zodat we straks tijd hebben voor iets leuks: genoeg geld hebben, het weekend lekker vrij zijn, op vakantie gaan. Of… verzin het maar. We projecteren iets in de toekomst om voor onszelf goed te praten dat we hard werken.

Als we hard werken, raken we extreem gefocust en vergeten alles om ons heen. We voelen niet meer dat we honger krijgen of zijn kortaf tegen een collega die iets vraagt. We merken minder op, zijn minder aanwezig. Met het harde werken ‘voor later’, verliezen we de enige tijd die we echt hebben: het hier en nu.
Lees meer